Gedichten Dennis Arts
Voel jij je wel eens alleen, of het gevoel dat niemand je begrijpt? Misschien zijn dit dan woorden die je het gevoel geven dat je niet alleen bent of de enige die zo denkt. In mijn wereld van angst, pijn en verdriet heb ik geschreven om deze gevoelens een plaats te geven en anderen inzicht te geven in mijn gevoelsleven.
Enkele werken van Dennis:
ANGST
Alles is relatief
Niets bestaat zonder jou
Gevoel is hel en hemel samen
Sensatie is dat wat niet is
Tribulatie is dat wat het zal zijn
Mijn teleurstelling
Zo hare Majesteit,
Wat denkt u: wordt het niets eens tijd?
Om te praten over de waarheid,
Of over dank en spijt?
Ik weet het is alweer enige tijd in het verleden,
Maar dat komt door de pijn die ik heb geleden,
Plus de angst en verdriet van het heden.
Ik heb in naam van U gediend,
En wat heeft het verdiend?
Ik heb nu geen enkele vriend,
En U blijft verziend!?
Ja een medaille
Poe poe, ik voel me nu koning van Versaille
Alleen ik denk nu in braille.
Stank voor dank,
Geen cent meer op de bank,
Door drugs en drank,
En U vertegenwoordigt deze stank.
Ik merk het al: laat de discussie maar gaan,
Want U trekt zich er schijnbaar niets van aan,
Daarom: wederom een teleurgestelde veteraan.
UW ZOON
moeder angst
vader pijn
ik was u bijna vergeten, maar ik treed weer tot u.
in al mijn hoedanigheid, zo ware ben ik weer thuis.
Voorbij alle liefde
voorbij alle hoop
voorbij elk geloof
voorbij elke droom
vergeef me dat ik twijfelde,
maar nu erken ik u
en ik ben uw zoon:
verdriet
ONTERVEN
ik ben dood
hoef alleen nog maar te sterven
mezelf onterven
ziel, lichaam en verstand
breng de klok tot stilstand
EENZAAMHEID
wat zal ik doen,
tussen morgen en toen.
De leegte gevuld met tijd,
of is dat eenzaamheid.
Per seconde terug in herinnering,
wat staat als illusie tot beminning.
De schemerige valsheid,
die gevuld is met zeeen van tijd.
De waarheid van de dag,
maakt plaats voor de ontwijkende glimlach.
Wat te doen met deze zorgen,
kon ik maar slapen dan is het morgen.
Klinkt allemaal vaag,
maar dat is vandaag
WAAROM ZO DIEP
waarom zo diep
waarom zo genadeloos
waarom zo hard
en waarom zo verschrikkelijk verloren
moeder angst,
vader pijn.
zeg mij,
waarom dit verdriet.
ik heb jullie vertrouwd,
maar ik moet nu afscheid nemen.
jullie liefde blijft me heilig,
daarom zal ik deze treurnis voor altijd
en eeuwig met al mijn liefde betalen.
PLECHTIG
plechtig
mijn
7.62
