BEKNOPT OVERZICHT NEDERLANDSE VREDESMISSIES
CALL it peacekeeping, peace-enforcement, stabilisation or anything else, but one thing is clear: the world's soldiers are busier than ever operating in the wide grey zone between war and peace. …
Een beknopt overzicht van Nederlandse deelname aan de belangrijkste militaire operaties de afgelopen vijftig jaar:
Korea: 1950-1955; VN-operatie, vredesafdwinging; 5314 militairen, 123 Nederlandse doden.
Libanon: 1979-1985; Unifil, vredeshandhaving; 8675 militairen, 9 doden.
Sinaï: 1982-1995; MFO, waarneming, vredeshandhaving; 2622 militairen, 1 dode.
Irak/Koeweit: Tweede Golfoorlog, 1990-1991, vredesafdwinging, humanitaire interventie, inclusief afdwingen embargo; circa 6000 militairen, geen doden.
Cambodja: 1992-2000, mijnenruiming, vredeshandhaving, 2616 militairen, 2 doden.
Haïti: 1993-1996, vredeshandhaving, ongeveer 1000 militairen, geen doden.
Voormalig Joegoslavië: Unprofor, IFOR, SFOR, 1992 - heden, vredesbewaring, ongeveer 44.500 militairen, 14 doden.
Cyprus: UNIFICYP, 1998 - 2001, vredeshandhaving, totaal 600 militairen, geen doden.
Kosovo: KFOR, 1999-2000, vredesafdwinging, vredeshandhaving, 5140 militairen, 1 dode.
Ethiopië, Eritrea en Djibouti: Unmee, 2000-2001, vredeshandhaving, 1380 militairen, 1 dode.
Macedonië: NAVO-operatie, 2001-2002, ontwapening, beveiliging verkiezingswaarnemers, 550 militairen, geen doden.
Kirgizië, Verenigde Arabische Emiraten en wateren rond Arabisch schiereiland: Enduring Freedom, 2001-heden, internationale strijd tegen terrorisme, ca. 2000 militairen, geen doden.
Afghanistan: ISAF, veiligheidsmacht voor bescherming regering-Karzai, 2002-heden, ca. 1800 militairen, 16 doden. Op dit moment nog 135 militairen en zes Apache helikopters met bemanning.
Irak: Internationale stabilisatiemacht onder leiding van Verenigde Staten en Groot-Brittannië voor de wederopbouw van Irak. Juli 2003-heden, totaal in drie contingenten ruim 3700 militairen,
één dode. MISSIE MISLUKT
In 1913 leidde Nederland de allereerste vredesmissie ter wereld, naar Albanië. Het werd een fiasco.
In Nederland kent niemand hem meer, maar in Albanië is majoor Lodewijk Thomson een held. In 1913 leidde hij de allereerste Nederlandse vredesmissie.
Dat jaar verklaarde Albanië zich onafhankelijk van het Ottomaanse (Turkse) Rijk. Maar agressieve buurlanden en lokale krijgsheren bedreigden de prille staat. Om een oorlog te voorkomen zetten Europa's machtigste landen een Duitse prins, Wilhelm, tijdelijk op de Albanese troon. Aan Nederland vroegen zij een vredesmacht naar Albanië te sturen om de vrede te bewaren. Nederland aarzelde geen moment. Het kleine, neutrale Nederland wierp zich graag op als betrouwbare, deugdzame natie. Nederland zocht geen macht, maar liet gráág zien hoe je de wereld kon verbeteren. Ook zou de Nederlandse ervaring met de strijd tegen moslimkrijgers in de kolonie Nederlands-Indië goed van pas komen in het grotendeels islamitische Albanië. Onder leiding van majoor Thomson vertrokken veertien officieren, twee artsen en een verpleegster naar de Balkan.
Het stoffelijk overschot van majoor Thomson wordt met militair eervertoon naar huis gebracht.
Thomson voelde zich een 'pionier der beschaving' in een land dat volgens hem het 'tijdperk der Middeleeuwen nimmer had afgesloten'. De Nederlanders moesten een Albanese politiemacht vormen, maar de Albanezen deserteerden massaal. Hun loyaliteit lag bij de eigen clanleiders en niet bij de onbekende Duitse vorst. De politiemacht groeide snel uit tot een verzamelplaats voor onbetrouwbare avonturiers. En het werd nog erger. Op 15 juni 1914 vielen rebellen Wilhelms paleis aan. Thomson sneuvelde in de strijd. Gehaast verlieten de Nederlanders de Albanese slangenkuil, rap gevolgd door Wilhelm. Deze vredesmissie was een geweldig fiasco geworden. Twee weken later begon de Eerste Wereldoorlog.
| |
|
Add to Favorites
Verkeer
Total Visits: 36769
Wie zijn er Online
Guests: 2
Members: 0
BH Leden Online